08 cze 2018, 18:18
MPUPSI Prequel
Historie sprzed lat.
"Kiedyś to było KUUUUURŁAAAAA!!"
Występują:
Jan Paweł II jako młody Warol Kojtyła
zamarznięte zwłoki na wys. 7400 m.n.p.m. jako Tomasz Mackiewicz
Teau'Quille jako Piter Tsunami
Rycho3D jako Rysiek
Dzines Denis Denishevsky jako Dzienis
i inni (lub nie)
Wadowice, maj 1938 rok...
Piękne majowe popołudnie w podkrakowskim miasteczku. Pogoda dopisywała, słoneczko świeciło, nawet gołębie przesadnie nie zasrywały ulic. Z pobliskiego liceum wybiegła chmara młodych, wesołych, uśmiechniętych ludzi. Chłopacy z włosami zaczesanymi do tyłu i dziewczyny w sukienkach za kolano z lokami żywo rozmawiali ze sobą o wynikach matur.
- Jak myślisz, zdałeś? - zapytał jakiś chłopak drugiego, wyjątkowo przystojnego od którego wręcz biła charyzma.
- Z pomocą Bożą mam nadzieję, że mi się udało - odparł skromnie Karol Wojtyła - Wiecie co koleżanki i koledzy? Chodźmy teraz wszyscy na kremówki!
- Hurra, kremówki! - zakrzyknęli radośnie wyidealizowani przedstawiciele przedwojennej młodzieży.
Wszyscy poszli więc do pobliskiej ciastkarni. Zamówili po ciastku, jedynie Karol zamówił z miejsca 6 porcji.
- Widzę, że masz dzisiaj niezły apetyt - powiedział jego kolega Józef.
- Wiesz, że zawsze miałem słabość do tych ciastek. Dają mi one taką jakby... nadludzką moc... Och, przesadzam, nie powinno się tak mówić.
- No już, nie bądź taki święty, he he - zażartował Józef - Widzisz je?
- Kofo? - zapytał Karol który miał usta zapchane kremówką.
- Hannę i Zuzannę. Zobacz jak się na ciebie patrzą. Chyba czują do ciebie afekt, zaiste...
Wojtyła przełknął kremówkę i odwrócił się. Rzeczywiście dwie dziewczyny które w tamtych czasach uchodziły za motzne 8/10 wpatrywały się w niego i chichotały do siebie. Karol uśmiechnął się do nich i pomachał im.
- Zaproś je gdzieś, może z tego coś będzie - powiedział Józef.
- Czemu sam nie zaprosisz? - spytał go Wojtyła.
- Mam ryj jak Armia Czerwona po odwrocie spod Buga w 1920 - odparł smutno Józef.
- A, no rzeczywiście - zreflektował się Karol - Wieczorem podjadę po nie swoim Bentleyem i pójdziemy razem na dansing.
I rzeczywiście. Karol podjechał wieczorem po obie dziewczyny swoją limuzyną, po czym zabrał je na tańce. Miał na sobie świetnie skrojony garnitur, albowiem był zamożnym młodzieńcem z klasą. Również na parkiecie wywijał świetne kroki, gdyż był królem tańca. Ogółem we wszystkim był dobry, dzięki czemu był najpopularniejszym młodzieńcem w swoim miasteczku.
Po imprezie zaproponował rozanielonym pannom podwózkę do domu. Te po wypiciu kilku drinków nie śmiały odmówić. Przecież sam Wojtyła, najlepsza partia w mieście wyraził nimi swoje zainteresowanie!
Karol zaparkował Bentleya w garażu pod willą swojego ojca, byłego oficera WP. Następnie szarmancko otworzył drzwi przed dziewczynami. Zeszli w dół schodami i wstąpili do słabo oświetlonego, nieco obskurnego pomieszczenia. Dziewczynom nieco zrzedły miny.
- Co, nie podoba wam się? - spytał Wojtyła.
- Ależ skąd... naprawdę paniczu tutaj jest przytulnie - odezwała się jedna z nich, ale jej głos nie brzmiał szczerze. Karol nie wiedział nawet czy to była Hanna czy Zuzanna, po zażyciu kokainy z buteleczki z apteki (wówczas jeszcze legalnej dla bogatych ludzi) pomieszały mu się, zresztą miał to w rzyci.
- Zaczekajcie chwilę, przyniosę wam gin z tonikiem - rzekł szarmancko Karol, po czym udał się na górę. Dziewczyny w tym czasie usiadły na obskurnej poplamionej kanapie, uważając przy tym, by nie upierdolić swoich sukienek jakimś syfem. Po chwili Karol wrócił z drinkami.
- Wypijmy więc za ten udany wieczór! Prost! - wzniósł toast Wojtyła.
Stuknęli się kieliszkami i wypili drinki. Po kilkunastu sekundach dziewczyny zaczęły gasnąć w oczach.
- Co się... co się staoo... eeeech.... - straciła przytomność pierwsza, a po chwili druga.
- Już wszystko dobrze, wy pierdolone suki! - Karol tylko czekał na ten moment. Zaczął je rozbierać, najpiew sukienka, potem halka, potem gorsety, potem pończochy, potem podwiązki, potem rękawiczki...
15 minut później
... potem reformy, potem drugie majtki, potem trzecie majtki, potem wata spod majtek i w końcu udało mu się ściągnąć z nich wszystkie części przedwojennej damskiej garderoby. Cała piwnica była zajebana przeróżnymi szmatami.
- Ja pierdolę kurwa - Karol aż się spocił - Nie mogę się doczekać lat 60tych gdy te wszystkie gówna wyjdą z mody - to rzekłszy zaczął sam się rozbierać.
15 minut później
- Kurwa, moda męska wcale nie jest lepsza - sapał Wojtyła zrzucając z siebie ostatnie pantalony - No, teraz sobie poużywam!
Następnie położył się na jednej i zaczął ją gwałcić. Skończył po 5 sekundach, po czym odczekał kilka minut i zgwałcił drugą. Następnie ubrał się, zaś ubrania dziewcząt spalił w piecu. Nagie, zgwałcone, we krwi i spermie zawinął w koce i wsadził do bagażnika swego Bentleya rocznik 1936. Następnie wyjechał i kilka kilometrów za Wadowicami porzucił je w rowie.
Następnego dnia dziewczyny wróciły do domu całe zbezczeszczone. Nikt im nie uwierzył, że tak szanowany młodzieniec jak Wojtyła mógł zrobić im coś takiego. Rodzina wyklęła i wydziedziczyła dziewczyny. Trafiły w końcu do zakonu karmelitanek bosych, gdzie po kilku miesiącach urodziły dzieci. Następnie zostały tam do końca swoich dni. Jedna z nich, Hanna, spotkała potem Karola podczas Anioła Pańskiego w Watykanie w 1990 roku. Papież pobłogosławił zakonnicę kładąc jej rękę na głowie. Następnie szepnął jej na ucho:
- Niezła byłaś w łóżku, zdziro.
Kilka dni później zakonnicę znaleziono w klasztorze na podłodze. Podcięła sobie żyły rozbitym kielichem mszalnym. Pochowano ją anonimowo na cmentarzu odstępców w Wadowicach.
Tak było.
Działoszyn, 1986
- Tomek, wyłaź już z tej lodówki, wiesz ile kosztuje prąd? - mama Tomka Mackiewicza kolejny raz bezskutecznie strofowała swego syna.
- Tomek, bo zawoła ojca! - groziła matka.
Mały Czapkins jednak uwielbiał siedzieć w lodówce. Lubił ten przyjemny chłód i izolację od całego świata. Prośby i groźby zwyczajnie ignorował.
- Dobra, wołam ojca. Chodź tutaj, Tomek znowu nie chce wyjść z lodówki!
Ojciec wszedł do domu. Był zarośnięty i śmierdział wódą, jak to za komuny.
- Wyłaż cholerny gówniarzu, bo ci pasem dupę przetrzepię. Zresztą co byś nie zrobił, to i tak dostaniesz pasowanie, bo tak się teraz wychowuje dzieci! - to mówiąc ojciec siorbnął kolejny łyk piwa marki Piwo.
Tomek jednak go nadal ignorował. W końcu stary nie wytrzymał i wyciągnął młodego za fraki. Następnie wyjął pasek ze szlufek, przełożył małego przez kolano i jął lać go w dupsko.
- A masz za nieposłuszeństwo cholerny szczylu. Ile trudu trzeba włożyć by ciebie wychować na normalnego człowieka! - pas rytmicznie zadawał uderzenia.
Jednak Tomek nie czuł bólu. Uśmiechał się. Zimno konserwowało. Wiedział, że siedzenie w lodówce w końcu na coś się przyda. Może kiedyś przyda się ponownie??
...
Okolice Augustowa, 1999
- Kooo kooo kokoko koko? - zagdakała kura do małego Dzienisa
- Koo ko ko koooo? - zagdakał mały Dzienis
- Kokokok kooo koo kudkudak! - zagdakała kura
Dzienis chwycił kurę, po czym zaczął spacerować z nią po polu niczym debil którym był.
- Kiedy mnie wreszcie zaczniesz rozumieć? Koo koo ko ko kooo?! - Dzienis nadal bezskutecznie próbował porozumieć się z kurą.
- Przecież doskonale cię rozumiem, koo koo - odparła kura.
Dzienis wypuścił ją z rąk. Kura sprawnie machała skrzydłami w celu bezpiecznego lądowania.
- O ja pierdolę, ty gadasz! - zawołał Dzienis.
- Niezły język jak na ośmiolatka. Udawaj, że nic nie rozumiesz. To będzie nasza mała słodka tajemnica, koo koo koo - powiedziała kura, po czym udała się w stronę kurnika.
- Ale schiza. Koo koo - powiedział Dzienis sam do siebie.
To był koniec XX wieku. Widmo Unii Europejskiej krążyło nad Polską...
Lublin, 1997
- Dawaj, odpalaj tego złoma, jedziemy na dziwki - powiedział Rysiek wówczas jeszcze 2D.
- Nie mogę, akumulator zdechł - powiedział Kolega Ryśka.
- Masz może prostownik? - zapytał Rysiek
- Nie mam, spalił mi się.
- To trza by zapierdolić jakiś z warsztatu - powiedział Rysiek, po czym poszli do warsztatu gdzie pracowali, bo nie chciało im się chodzić do szkoły.
Niestety był w nim właściciel, który co prawda najebany w sztok, ale przyłapał naszych złodziejaszków na gorącym uczynku.
- Co wy jebane pomioty diabła tu robicie! - krzyknął majster Wiechu - Mam zadzwonić na policję?
- Gdy pojawia się incydent, wtedy zjawia się konfident - zarapował po cichu Rysiek2D.
- Co?? Żartowałem, w życiu nie nasłałbym na was pał. Ale teraz musicie za karę odpracować dług u mafii której płacę za ochronę.
- Czy da się żyć jeszcze gorzej? - zapytał Rysiek sam siebie.
- Jasne. Wyjrzyj przez okno, złamasie - powiedział majster i pociągnął kolejnego łyka denaturatu z gwinta.
Rysiek wyjrzał przez okno. Widział tam porachunki mafijne, przestrzeliwanie kolan, kradzieże, nierząd, gwałty i dźganie nożem oraz łamanie sztachet na karkach. Co drugi budynek był podpalony, a policjanci w Nysie spali najebani nieświadomi niczego.
Typowy Lublin Anno Domini '97.
- Chyba muszę kupić sobie komputer - pomyślał Rysiek...
Środkowo-wschodnio-środkowy Paragwaj, 2004...
Tiquill, aka Piter Tsunami siedział zamknięty w drewnianej klatce. Od dwóch dni nic nie jadł i czekał na ostateczne zakończenie swojego życia. Na chuj mu była ta ekspedycja? Teraz wrogo nastawieni Indianie Homo Homo więzili go w niewoli i chuj jeden wie, co mogli z nim zrobić.
Jeden z nich podszedł do klatki.
- Unga bunga. Homo Homo, anga wanga! - powiedział Indianin, po czym zaczął oddawać mocz na Pitera.
- Ja jebię... przestań... bueeeebulbbb - Piter Tsunami zwymiotował, ale nie miał czym, więc wyglądało to jak zaawansowane bekanie.
Indianin się roześmiał. Zawołał swoich ziomków. Ci odsłonili przepaski ukazując Tiquillowi swe sterczące drążki.
- Ohyda... Chyba mi tego nie zrobicie?? - zadygotał Tiquill którym jeszcze wstrząsały torsje...
Pół godziny później...
- Na litość boską przestańcie! AAAAAaaaa!!!
Dwie godziny później
- NIEEEEE!!!!!
Cztery godziny później...
Tiquill stał nad potokiem. Wyglądał ohydnie. W jego głowie była tylko pustka. Nigdy nie przeżył jeszcze takiego upokorzenia...
- Ju are fri nał - wydukał jedyny Indianin który coś tam kapował angielski - Ju ken goł fruł dyz riwer and ju fajnd tałn łer łajt pipol lyw. Ju goł nał. End newer tok łot hapend hir. Or... - tu Indianin ponownie wyciągnął swój drążek.
- Orajt orajt. Aj goł - powiedział Tiquill, po czym udał się wzdłuż rzeki. Po drodze się umył w niej, ale nie mógł zmyć swej hańby. Koniec z podróżami. Teraz zajmie się działalnością internetową. I nigdy nie powie co tu zaszło...
Ostatnio zmieniony 08 cze 2018, 18:20 przez
Dzienis, łącznie zmieniany 1 raz.
I regret nothing